Jesteś pacjetnką? Strona dla pacjentek

Poporodowy zespół bólowy miednicy mniejszej

Po porodzie dochodzi do osłabienia aparatu więzadłowego miednicy utrzymującego macicę, co może prowadzić do zastoju krwi w naczyniach. W efekcie powstaje bolesny zespół przekrwienny miednicy mniejszej.

Poporodowy zespół bólowy miednicy mniejszej jest długotrwałym bólem chronicznym lub powracającym nagłym, ostrym bólem, który może wystąpić bezpośrednio po porodzie lub w późniejszym terminie. Zespół bólowy miednicy mniejszej, bywa często błędnie rozpoznawany i leczony, jako:

  • przewlekłe zapalenie przydatków (towarzyszy temu brak
  • odchyleń w wynikach laboratoryjnych),
  • zapalenie wyrostka robaczkowego,
  • rwa kulszowa,
  • nieokreślone bóle odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Objawy zespołu przekrwiennego miednicy mniejszej oraz sposoby leczenia pessaroterapią – zostały po raz pierwszy opisane przez doktora Herbicha.

Stopnie dolegliwości poporodowego zespołu bólowego miednicy mniejszej
wg dr Herbicha i zalecane postępowanie

1. Stopień: Pacjentka skarży się od czasu do czasu na bóle w podbrzuszu, bóle krzyża i bóle przy stosunkach. Często te dolegliwości są błędnie leczone antybiotykami, przy braku parametrów zapalnych. Po założeniu np.: pessara pierścieniowego grubego bóle powinny ustąpić.

2. Stopień: Silniejsze bóle przy stosunkach, silne bóle kręgosłupa i podbrzusza (np. przy prowadzeniu auta), uczucie stałego ucisku w podbrzuszu szczególnie przy obciążeniu.

Postępowanie:

  • wytłumaczenie przyczyny,
  • próba założenia pessara pierścieniowego grubego,
  • nauczenie pacjentki jego zakładania i wyciągania,
  • poinstruowanie pacjentki, że nie może dźwigać więcej niż 3-5 kg,
  • zalecenie ćwiczeń na leżąco.

3. Stopień: Bardzo silne bóle podbrzusza, trudności życia codziennego związane z tymi dolegliwościami, niemożność odbywania stosunków płciowych.

Postępowanie:

  • wytłumaczenie przyczyny,
  • dobranie i założenie pessara pierścieniowego grubego,
  • nauczenie pacjentki jego zakładania i wyciągania, poinstruowanie pacjentki, że nie może dźwigać więcej niż 3-5 kg,
  • jeżeli dolegliwości nadal się utrzymują, a pacjentka nie planuje więcej dzieci, można rozważyć usunięcie macicy.